Konferencja Get.Net

Dwa lata temu wybrałem się na pierwszą edycję Łódzkiej konferencji GET.NET, która była moim zdaniem bardzo udana. Pewnie nie tylko moim bo powstały kolejne edycje. W tym roku zaś otrzymałem zaproszenie aby poprowadzić prelekcję. Zaproszenie przyjąłem i tak oto wylądowałem kolejny raz na GET.NET. Oprócz swojego gadania o IoT udało się posłuchać kilku fajnych wykładów. Ścieżki były dwie więc trzeba było wybierać a nie było łatwo. Na pierwszy rzut poszedł Maurice de Beijer z wykładem o dockerze. Próbowałem podejść do tematu kilka razy ale bez większych emocji, po prostu nie miałem wielkiej potrzeby. Maurice pokazał tak naprawdę podstawowe „Hello Docker World” ale w taki sposób, że wszystko podał elegancko na talerzu. Prosto i do rzeczy, jeśli nie wiedziałeś co to Docker to wyszedłeś z wiedzą a jeśli już coś liznąłeś w temacie to też można było się co nieco dowiedzieć. Później poszedłem na DevOpsy z mBanku w wykonaniu Piotrka Stappa. DevOps oglądałem przez szybkę bo codziennie zajmuję się innymi rzeczami więc stwierdziłem – a co tam, zobaczmy coś nowego. No i nie zawiodłem się, Piotrek pokazał wiele elementów i wiele rozwiązań, które warto stosować a główna oś – koszykówka pięknie się w to wpasowywała. Potem Andrzej Krzywda ze swoim Legacy to DDD – wreszcie bo z tym wykładem nigdy jakoś po drodze nie miałem, albo inna ścieżka albo nie byłem na konferencji gdzie o tym mówił a temat arcy (arkency) ciekawy. Fajnie słucha się człowieka, który opisuje swoją ścieżkę do oświecenia i widzi się sporo wspólnych części*. Temat trudny ale pokazany prosto i pokazany gdzie są korzenie tego wszystkiego. Od mnie dodam tylko, że warto się tym zainteresować bo to działa i ułatwia życie – btw. odszukajcie play listę Andrzeja na spotify i przeczytajcie nazwy utworów, to jest lista Andrzeja do refactoringu 🙂 Dalej na talerzu znalazł się Michał Jasiorowski mówiący o Akka.net Kolejny temat, którym warto się zainteresować bo actor model to mimo, że stary pattern to bardzo mocny. Sama akka.net to 1 do 1 port z javowej akka więc korzenie całkiem solidne. Na deser już bez możliwości wyboru, jeden wspólny wykład i Wojtek Erbetowski o budowaniu api dla apek mobilnych. Sam bym nie wybrał się na to bo mobilnych apek nie piszę i nie zapowiada się na razie więc…. ale nie było wyboru więc poszedłem i posłuchałem. No i Wojtek otworzył mi oczy na wiele spraw. Małe urządzonka jakimi są telefony i tablety rzeczywiście maja swoje wymagania. Dla mnie bardzo ciekawy wykład.

Co bym zmienił w konferencji? Hm… myślę, że z salami dziwnie wyszło bo aula spora – tak aby pomieścić wszystkich, później świeciła pustkami bo połowa ludzi poszła do innej sali. Mimo tego że na dużej auli ludzi było sporo to wyglądało że wcale wiele nie ma. Chyba lepiej by wyszło gdyby dalsze wykłady były na małych salkach. No i ciasteczka i kawa na tym samym poziomie była by mile widziana. Reszta super. Miejsce parkingowe, łatwy dojazd, fajne wykłady i tylko piwa pokonferencyjnego szkoda no ale trzeba było wracać 🙂

Wroc# czyli świetna konferencja

Stadion śląski we wrocławiu

Wielkie oczekiwania po pierwszej, wspaniałej edycji Wroc#-pa nie zostawiły wiele miejsca na potknięcia organizatorom. Pierwsza edycja wystartowała z wysokiego C. Oczekiwania były ogromne co zresztą było widać w jakim tempie rozchodziły się wejściówki – dosłownie w sekundach. Lineup był taki, że się zupełnie temu nie dziwię. Zresztą pisałem o tym tutaj. No a jak było? Było świetnie. Piękna lokalizacja chociaż trochę słabo oznaczona przez co nie było łatwo trafić ale przy takim rozmiarze obiektu baner by musiał być chyba na cały stadion więc spoko, chyba każdy kto miał dotrzeć dotarł.

Stadion śląski we wrocławiu

Na pierwszy rzut był Mark Rendle a właściwie miał bo nie przyjechał… znowu… jak ostatnio… tzn nie jak ostatnio. Na szczęście nie dopadła go grypa tylko po prostu się spóźnił. Zaczęło się więc od Iana Coopera. Gościa, którego uwielbiam za bardzo głębokie i szerokie zarazem zrozumienie tematu. Jego wykłady mimo, że nie porywają lekkością w formie to są przesycone mięsem. Wszystko składa się jak puzzle. Tym razem było o mikroserwisach i znowu Ian pięknie przeprowadzał krok po kroku, co i dlaczego. Świetny wykład – no chyba, że ktoś czytał slajdy to tracił co najlepsze 🙂 Potem Mark Rendle – wreszcie dotarł i mógł poopowiadać o startupach i porażkach jakie w nich uczynił. Forma lekka i bardzo przyjemna. W między czasie zapodano śniadanie. I to jakie….

hot dogi na wrocsharp wielki bar kanapkowy na wrocsharp

Hit sezonu… hotdogi i morze kanapeczek.

git is easy - enrico campidoglio

Wsparci kaloriami Enrico poopowiadał jaki to GIT jest prosty i banalny z czym muszę się zgdzić. Enrico pięknie pokazał też jakie trudne problemy rozwiązuje GIT – kolejne wersje, poprawki do wydanych wersji, wersje z nowymi feature-ami – wszystko to z czym codziennie musimy się stykać. To już nie jest trywialne i każdy kto miał do utrzymywania 3 wersje wstecz dla dziesiątek klientów i pracował nad „next ver” jednocześnie wie jakie to jest upierdliwe. To nie jest łatwa materia. Enrico pięknie to uchwycił a potem popłyną w morzu funkcjonalności jaką oferuje git. Dalej Julie z bardzo przyjemnym wykładem o vNext + entity + postgre ale wszystko na macu. Da się? Pewnie, że się da. Jeśli nigdy nie robiłeś nic z vNextem vel .Net Core to to jest niezła kopalnia wiedzy.

chris klug wrocsharp

Dalej Chris zalał nas „gnojówką” w postaci ekosystemu js-owego. Chris świetnie pokazał jak wyglądają problemy „na froncie”. Piszę gnojówka nie osobiście bo imho prezentacja świetna natomiast dotyka wg mnie najsłabszej rzeczy w całym js-ie czyli rozwalony i słabo działający ekosystem. Zresztą to ładnie pokazała afera z padding leftem kilka dni później 😉

No nic, ostatni wykład i Glenn z ekipy tworzącej .net core pokazał co będzie a będzie jeszcze lepiej niż już jest. Na prawdę fajny wykład i naprawdę czekam z niecierpliwością co tam wypuszczą z tego Redmond. Jak wszystko będzie pięknie działać a vs nie będzie się wieszać to czekają nas piękne czasy 🙂

W między czasie można było zaglądnąć do muzeum komputerów i pooglądać jak to kiedyś bywało. Niektórym jakieś niezdrowe emocje się włączały na widok lotusa 🙂

muzeum komputerów na wrocsharp, dzurkarka muzeum komputerów na wrocsharp muzeum komputerów na wrocsharp

 

A na koniec pozostała wisienka na torcie. Czyli panel. Wynalazek stworzony przez Dana Northa aby zeszłoroczną dziurę w czasie zapełnić. Miało to tak dobre przyjęcie, że i w tym roku znalazł się na to czas. A więc, pytania od publiczności i zupełnie lekka atmosfera. Mark świetnie to poprowadził, w dodatku w tym czasie zaczęło się lać piwko uwarzone specjalnie na konferencje. W tym roku było w czym wybierać. No oczywiście rozmowy rozmowy rozmowy. Ta konferencja ma to do siebie, że przyciąga bardzo dużo ludzi i można spotkać tam bardzo dużo znajomych z daleka i bliska. Na prawdę warto tam być.

Powyższy wpis nie był specjalnie streszczeniem wszystkich wykładów bo na wielu blogach o tym poczytacie więc spisałem tylko swoje odczucia. Jeśli chociaż trochę Cię zainteresowałem to polecam pooglądać filmiki z wykładów – już wychodząć 🙂 (to jest plus jak wpis długo się kisi w drafcie).

My First Startup (And Other Mistakes) (Mark Rendle) from WROC# Develop Yourself on Vimeo.

 

From Monolith to Microservices (Ian Cooper) from WROC# Develop Yourself on Vimeo.

Entity Framework Core and OS X: WAT? (Julie Lerman) from WROC# Develop Yourself on Vimeo.

The Things Git Can Do (that none of the GUIs ever told you about) (Enrico Campidoglio) from WROC# Develop Yourself on Vimeo.

What do you mean "a front-end build pipeline"!? (Chris Klug) from WROC# Develop Yourself on Vimeo.

ASP.NET Core (Glenn Condron) from WROC# Develop Yourself on Vimeo.

Dzień po konferencji dzięki Piotrkowi udało nam się zapisać na wycieczkę po Objectivity. Mimo, że ludzie zmęczeni organizacją całej tej świetnej konferencji to znaleźli dla nas chwilę czasu aby pochwalić się swoją firmą – dziękujemy. A mają się czym chwalić oj mają. Fajne biura, świetne kuchnie, bardzo fajnie wyglądające procesy, na mnie zrobili bardzo miłe wrażenie. I pewnie ktoś stwierdzi – a pewnie dostałeś naklejki to dobrze o nich piszesz 😛 – nie nie dostałem naklejek – kawę. Natomiast ostatnio Wrocławskie Objectivity zajęło drugie miejsce w rankingu najlepszych miejsc pracy do 500 osób – najwyżej notowana firma IT w tej kategorii więc coś jest na rzeczy.

Gratuluję i niecierpliwie czekam na przyszłoroczną edycję.

Czy warto prowadzić bloga?

W ostatnim wpisie pisałem dlaczego warto zgłosić się do konkursu daj się poznać/ – tak przy okazji to jeśli jeszcze się wahasz to chyba ciągle można się zgłaszać więc nie jest za późno. Tak przy niedzieli mnie naszło – dlaczego warto prowadzić bloga. Poza różnymi benefitami, których nawet się nie spodziewasz i poza “personal brandingiem”, który może bardzo pomóc w przyszłości jest coś co jest słabo może mierzalne finansowo ale jest bardzo inspirujące – przynajmniej dla mnie. Mianowicie satysfakcja. Czyli coś czego nie da Ci nawet najlepsza wypłata za najbardziej gównianą robotę. Dobra płaca za męczącą pracę wcześniej czy później wypali, zniszczy, przemieli i wypluje pusty korpusik. Satysfakcja z tego co się robi jest kołem napędowym do wielu wielu wielu innych rzeczy. Daje poczucie sensu. Dla mnie takie poczucie dały dwa komentarze jakie dostałem.

Really Need That, Thanks Bro

Muhammad Taha

Thank you very much to share your knowledge you save me

Victor Cabrera

Dlaczego piszę o tych dwóch konkretnych komentarzach? Bo są po angielsku i mimo, że nie piszę po angielsku to jednak pewnie problemy jakie opisałem były na tyle efemeryczne, że dopiero tutaj ktoś trafił na rozwiązanie. Każdy z nas tygodniowo co najmniej kilka takich błędów rozwiązuje. Warto o tym napisać, żeby wszystkim się lepiej żyło. Nic tak nie irytuje jak znalezienie błędu, który mnie zatrzymuje w pracy a w internetach nikt takiego problemu nie ma. Pisz! Ktoś pewnie czeka na Twoje rozwiązanie.

Daj się poznać – ostatni gwizdek

Już tylko kilka godzin zostało na zgłoszenie tematu do konkursu Daj się poznać. Zastanawiasz się po co? Po to aby wygrać rewelacyjne krzesełko, xboxa czy wiele wiele innych nagród. Tak na poważnie, to te nagrody jakkolwiek fajna rzecz to do wygrania jest o wiele więcej. Zasady są dosyć proste a jednocześnie dosyć paskudne. Wystarczy regularnie rozwijać swój pet project i pisać o tym – ot i cała paskudna część. Pisać w dodatku regularnie. Bodajże dwa wpisy tygodniowo. To dużo – jak dla mnie nawet bardzo dużo. Tyle tylko, że to jest moc, jeśli przejdziesz konkurs to oprócz nagród będziesz mieć całkiem sensownego bloga z całkiem dobrym startem.

Po co mi blog?

No właśnie, po co mi blog? Jest wiele powodów aby prowadzić własnego bloga. Wg. mnie conajmniej kilka powodów:

  1. Personalna baza wiedzy. Coś rozkminiłeś? Rozwiązałeś trudny problem albo paskudny bug? Napisz o tym. Po pierwsze jak trafisz na to samo, to będziesz wiedział gdzie szukać, po drugie jeśli ktoś trafi na podobny problem, pomożesz tej osobie. Ułatwisz trochę komuś życie. Czytasz stack overflow albo inne miejsca, googlujesz/bingujesz jak nie potrafisz czegoś rozwiązać. Ot taki wpis to taka drobna zapłata za pracę innych.
  2. Personalna baza, która jest TWOJA!!! To nic, że na Stacku masz odpowiedzi prawie tyle co John Skeet. Nadejdzie taki dzień, że stack zniknie, nadejdzie taki dzień, że Twoje ulubione forum przestanie istnieć a Twój blog będzie żył tak długo jak Ty chcesz.
  3. Blog otwiera nowe możliwości – serio i dosłownie. Ćwiczysz swój warsztat pisarski a nigdy nie wiadomo, kiedy taki może się przydać a oprócz tego mogą dotrzeć do Ciebie ludzie, którzy szukają takich umiejętności jakie Ty posiadasz. Osobiście dzięki blogowi dostałem kilka licencji na soft, który raczej bym sobie nie kupił albo inaczej nie sądziłbym, że może być dla mnie potrzebny. Również dzięki blogowi dotarłem na kilka wydarzeń, na które pewnie bym nie wybrał się.
  4. Blog to również oszczędność czasu, zamiast któryś raz komuś coś tłumaczyć, pokazywać wystarczy czasem wysłać linka do wpisu na ten temat. Zamiast pisać po 5-10 razy to samo w mailu/messangerze/gadu-gadu/skypie czy czym tam się komunikujesz wystarczy napisać to raz na blogu i podsyłać jak jest taka potrzeba.
  5. Blog to również nauka, czasem napiszesz coś.. hm…. nietrafionego, i nawet nie wiesz jak bardzo i czasem znajdzie się pomocna dłoń, która podpowie Ci gdzie robisz błąd (chociaż bądź przygotowany, że czasem powie Ci to w sposób delikatnie mówiąc oschły 🙂 )
  6. W końcu blog to lans – który czasami przeważy na Twoją korzyść np. rozmowę kwalifikacyjną. Serio 😉

A co to ma wspólnego z „Daj się poznać”?

Ano tyle, że musisz przez cały czas pisać dwa posty tygodniowo. Po tym czasie po prostu wyrobisz sobie nawyk i rytuał pisania, dzięki temu będzie Ci po prostu łatwiej pisać dalej. A to jest bardzo ważne bo nic tak nie zabija blogów jak wymówki:

  1. Jutro napiszę – jasne, nie napiszesz
  2. Jutro zacznę prowadzić bloga – jasne, jak dzisiaj nie zrobiłeś nic w tym kierunku to czemu jutro ma być inaczej?
  3. Ale kto mnie będzie czytał – jasne, jakby to miało znaczenie. Będziesz pisał to powoli znajdą się ludzie, którzy znajdą w tym wartość. Zresztą Sienkiewicz chyba nie pomyślał „napiszę książkę, ale tak zajebistą, że przez lata będą to we wszystkich szkołach czytać”
  4. Ale nie mam ładnego tematu – no i co? Liczy się treść. Liczy się aby zacząć pisać. Z czasem znajdziesz temat czy wygląd strony taki jaki będzie Ci odpowiadał. Pamiętaj jednak, najważniejszy pierwszy krok i rozpoczęcie pisania. Nie ma chyba nic bardziej bezsensownego i kontrproduktywnego niż pół roku deliberowanie nad skórką dla bloga. NAPISZ COS I OPUBLIKUJ!!!
  5. Nie wiem jak postawić bloga – no jasne! W to nie uwierzę. Robimy w IT i serio nie wiesz jak postawić wordpressa na choćby Azure czy innym Amazonie? Proszę Cie….

Mój udział

W tej edycji nie biorę udziału, robię miejsce dla nowych. Ale jeśli zastanawiasz się jak to wyglądało bo masz jeszcze wątpliwości to pooglądaj moje stare wpisy z pierwszej edycji daj się poznać. Przed konkursem prowadziłem bloga dużo wcześniej ale z mizerną częstotliwością teraz jest dużo dużo lepiej (serio 😛 ). Konkurs dał mi osobiście pewnego kopa aby ruszyć z tym. I to jest dobre. Zdobyłem również książkę, c# in a nutshell całkiem niezłą biblię o c#. Co do aplikacji to niestety nie przeżyła próby czasu ale sporo się przy niej nauczyłem. Co ciekawe to przeglądając wpisy konkursowe znalazłem info o TDD czyli już wtedy z tym eksperymentowałem co patrząc z perspektywy czasu było potężną inwestycją. Aktualnie od ponad 5 lat pracuję bardzo dużo z TDD i czasem również szkolę z tego tematu. Ot taki pokonkursowe benefity – długi ogon. Z obecnej perspektywy – warto było.

A na koniec PRO TIP! Staraj się pisać 3 wpisy tygodniowo ale publikuj 2. Nadejdzie taka pora, taki dzień, że inne zadania będą utrudniały zrealizowanie zadania. I wtedy jak znalazł masz gotowe wpisy, zresztą nic nie stoi na przeszkodzie, aby wszystkie wpisy od razu dodawać do zaplanowanej publikacji – w wordpressie zamiast publikuj dajesz zaplanuj – i jeśli dopadnie Cię jakaś straszna grypa to spokojnie bez spiny chorujesz. Serio pomyśl o tych 3 wpisach tygodniowo jako o swoim backupie!